W poprzednim artykule zostały opisane koszty podatkowe kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, obciążające dochód z kwalifikowanego IP, co stanowi merytoryczny wstęp do tematu, jakim jest wskaźnik nexus w IP BOX (więcej o mechanizmie ulgi przeczytasz w głównym kompendium: Ulga IP BOX dla programistów). Po ustaleniu dochodu z kwalifikowanego IP należy przemnożyć wynik przez wskaźnik nexus, aby otrzymać kwalifikowany dochód z kwalifikowanego IP, który stanowi podstawę opodatkowania stawką 5%.

Pojęcia kosztów uzyskania przychodu i kosztów kwalifikowanych należy wyraźnie oddzielić, ponieważ nie są tożsame.

Do czego służy wskaźnik nexus w IP BOX?

Dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody będące efektem określonych prac B+R prowadzonych przez podatnika. Dochód do opodatkowania stawką 5% powinien wykazywać związek z kosztami faktycznie poniesionymi przez podatnika w celu jego uzyskania. Wskaźnik nexus służy do wyodrębnienia tego dochodu poprzez określenie stosunku kosztów poniesionych przez samego podatnika na prace badawczo – rozwojowe oraz zakupu prac B+R od podmiotów niepowiązanych do ogółu nakładów poniesionych ściśle w związku z kwalifikowanym IP.

Wskaźnik należy liczyć odrębnie dla każdego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, kumulatywnie na przestrzeni lat tworzenia autorskiego programu komputerowego.

Wskaźnik nexus w teorii

Podejście nexus zostało opisane w art. 30ca ust. 4-5 ustawy o PIT. Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru, w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

• a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
• b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT,
• c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT,
• d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Konstrukcja i budowa, jaką posiada wskaźnik nexus w IP BOX

Wskaźnik nie może być większy niż 1, ponieważ po przemnożeniu kwalifikowany dochód nie powinien przekraczać dochodu z kwalifikowanego IP. Taka sytuacja mogłaby wystąpić, kiedy podatnik ponosiłby w działalności koszty, które mogłyby zostać zakwalifikowane tylko do litery A i B.

Analizując konstrukcję wskaźnika można zauważyć, że jego wartość jest tym mniejsza, im więcej nakładów podatnik poniósł na nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych od podmiotów powiązanych (litera C) oraz nabycie kwalifikowanych praw własności (litera D) w porównaniu do kosztów kwalifikowanych typu A i B.

Nabywając autorskie prawa do programu komputerowego programista może opodatkować dochód obniżoną stawką tylko w zakresie, w jakim ulepszył bądź rozwinął dany program komputerowy. Dzięki temu wyklucza się również ryzyko kilkukrotnego zastosowania preferencji przez kilku podatników w odniesieniu do tego samego kwalifikowanego IP. Konstrukcja wskaźnika deprecjonuje również nabywanie wyników prac B+R od podmiotów powiązanych.

Kwalifikowany dochód z kwalifikowanego IP będzie tym większy, im większy udział w kosztach kwalifikowanych będą miały koszty kategorii A i B.